Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Ταξιδιάρα Ψυχή.

Πρώτη φορά στα χρονικά νομίζω ανεβάζω θέμα στο blog Κυριακή...δεν είναι τυχαίο ούτε δεν είχα τι να κάνω...αποφάσισα να πάρω και εγώ μέρος στην μουσική πρόσκληση της Ελένης από το "Καρυδότσουφλο"...Μια ανάρτηση που απολαμβάνω και με το παραπάνω καθώς η μουσική δίνει τον ρυθμό στην δίκη μου καρδία...


Πόσα πράγματα από την καθημερινότητα σου είναι μια κινητήρια δύναμη για να συνεχίσεις μέσα στην τρέλα της ημέρας;...δουλειά, σπίτι, παιδιά, υποχρεώσεις και εσύ επιδίδεσαι σε έναν αγώνα δρόμου για να είσαι εκεί σε όλα. Κάποτε όλα ήταν διαφορετικά, είχες μια άλλη ζωή,πιο ανάλαφρη, πιο ελεύθερη...θυμάσαι εκείνες τις στιγμές μου έβαζε το ράδιο το αγαπημένο σου τραγούδι,άνοιγες την ένταση και χόρευες σαν να είσαι μόνος πάνω στην γη;...γιατί αλήθεια έπαψες να το κάνεις;...ποιος σου είπε ότι μεγαλώνοντας οι νότες τις εφηβείας σου δεν σου κάνουν πια;..εγώ δεν σταμάτησα να το κάνω...δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω!!!Έρωτες, καυγάδες,τέλος μια εποχής,αρχή μιας άλλης...,φίλου που χάθηκαν ,άλλοι που ήρθαν...όλα συνδεμένα με τραγούδια,με φωνές,με εκείνη την ανατριχίλα που ξεκινάει από τον σβέρκο σου σαν μια ανάσα πίσω σου να σου ψιθυρίζει.."αυτό είναι γραμμένο για σένα"...


Πάντα είχα μια ιδιαίτερη σχέση με την μουσική...άπειροι δίσκοι,κασέτες και μετέπειτα cd με κάθε είδος μουσικής. Από τα λαϊκά του Βαγγελη Περπινιάδη ως το Ρένβιεμ του Μοτσαρτ.Από τις παλιές μπαλάντες, έθνικ ελληνικό και ξένο ροκ...τα πάντα όλα.Και όλα για κάποιο λόγο υπήρχαν στην δισκοθήκη μου.Συνήθιζα από μικρή να συνδέω τα πάντα με τα τραγούδια,νιώθω πως μια εμπειρία,κατάσταση γίνεται σαν αερικό που ντύνεται με νότες και χορεύει στην αιωνιότητα...νομίζω δύσκολα κάποιος θα μπορούσε να μαντέψει πιο είναι το αγαπημένο μου τραγούδι...(αν και είναι πολλά..από Γρήγορη Μπιθικώτση, έως Αλκίνοο Ιωαννίδη  Nirvana και Νάνα Μουσχουρη  μέχρι Red Hot Chili Peppers  και Ρίτα Σακελαρίου..(είναι ελάχιστοι οι ήχοι που δεν αντέχω με τίποτα).


Αφορμή για την ανάρτηση αυτή η φίλη Ελένη και το "Καρυδότσουφλο" που συνταξίδεψαμε ένα απόγευμα μέσα απο βιντέακια του Youtube και μας προσκάλεσε όλους σε ένα μουσικό ταξίδι...Εγώ βάζω στην βαλίτσα μου το "Τραγούδι της ερήμου" ,που σιγοτραγουδούσα χωρίς να ξέρω το γιατί στην κόρη μου από την πρώτη στιγμή που την πήρα στην αγκαλιά μου,το "Εγώ και εσύ μαζί" που θα τραγουδάμε μέχρι τα γεράματα μας με τον Θέμη και το "Πως θα την πεις την αγάπη",το πρώτο τραγούδι που άκουσα το πρωί του Σαββάτου λίγα λεπτά μετά την γέννηση του γιου μου!!!Πάμε σε ένα μουσικό ταξίδι και όπου μας βγάλει, εκεί όλα τα προβλήματα γίνονται νότες που αγκαλιάζουν την καρδία σου και σε πάνε σε έναν κόσμο που είσαι μόνος...το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να κλείσεις τα μάτια και να χορέψεις...δεν έχεις ηλικία,δεν έχεις τίποτα,αφήνεσαι στην μουσική σου...ακόμη και αν αυτό απαιτεί να λύσεις τα μαλλιά σου και να κουνάς το κεφάλι σου πάνω κάτω...δικαιούσαι λίγα μόνο λεπτά να ρυθμίσεις την καρδία σου στον ήχο του μπάσου...


Δεν θα πάψω πότε να ακούω τα τραγούδια μου,Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Ξύλινα Σπαθία, Ofspring, System Of A Down, Μάσκες, Guns n roses (δεν θα πάψω ποτέ να ανατριχίαζω με το σόλο του Slash στο November Rain....Αυτό είναι ένα από τα δικά μου μουσικά ταξίδια...Κάτι λίγο από τα αμέτρητα κομμάτια που έχω σε στικάκια ή σε φακέλους στον υπολογιστή μου.Σε Playlist του καναλιού μου στο Yoytube, που διαγράφω και ξαναφτιάχνω ξανά και ξανά και ξανά...Τραγούδια που χορεύω όπως όταν ήμουν έφηβη και έκανα την ροκ επανάστασή μου,όπως πήγαινα στις συναυλίες και χορεύαμε μέχρι το πρωί...τι λες πάμε ξανά;


*Κάθε έντονος τίτλος τραγουδιού ή καλλιτέχνη κρύβει και μια μικρή έκπληξη...
αξίζει και με το παραπάνω ένα κλικ!




4 σχόλια:

  1. Δε ξέρω από που να ξεκινήσω!!
    Τι να πω για τον Αλκίνοο και το "κόσμο που αλλάζει";;;!!!!! τι να πω για το Πουλικάκο στο δικό του "Υπάρχω";;;!!!! Τι να πω για τα "χαιρετίσματα" του αγαπημένου μου Παπακωνσταντίνου;;;!!!!!
    Ή να μη πω τίποτα και να σιωπήσω στο σόλο του Slash στο November Rain;;;!!!!
    Ίσως να αφήσω την ανατριχίλα που λέει η Δέσποινα να κατηφορίσει και στο δικό μου σβέρκο για να μου θυμίσει πόσα τραγούδια έχω πιστέψει πως γράφτηκαν για μένα!!!!!
    Δεσποινάκι σε ευχαριστώ πολύ που μας έβαλες στα βάρκα σου και μας ταξίδεψες!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ αυτο το σόλο! Εχω κλάψει πολλές φορές μαζι του! Και εχω ξανακρυωσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω ξαλαφρώσει και όχι ξανακρυωσει!! Χαχαχαχα!!

      Διαγραφή
  3. Από την Ελένη σε βρήκα! Και μου έκανε εντύπωση το όνομα του blog σου! :)
    Ωραίες επιλογές! Καλή συνέχεια με δύναμη και χαμόγελο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή