Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Ο κλέψας του κλέψαντος τον κλέψαντη τον κλέψαντα ο παλιο κλέψαντης οι παλιο κλεφταραίοι!!!

Θυμάστε τον μοναδικό Ντίνο Ηλιόπουλο στην ταινία "Κάτω οι κλέφτες"? Ε λοιπόν αυτό είναι το σημερινό μου θέμα, όχι η ζωή του μοναδικού και αξέχαστου ηθοποιού αλλά τα περί κλοπής ...τι γίνεται όταν κάποιος κλέβει τον κόπο σου, την σκέψη σου, τις στιγμές που αφιέρωσες για να μοιραστείς μια ιδέα με τους αναγνώστες σου και τολμώ να πω ένα κομμάτι από σένα,γιατί ναι σου καταθέτω την ψυχή μου σε κάθε μου ανάρτηση...Ποια είναι τα όρια που υπάρχουν και τελικά υπάρχουν???



Νομίζω πως πολλές blogger θα δείτε κάπου στις παρακάτω γραμμές τον εαυτό σας.Μια υπέροχη ιδέα που στην πράξη γίνεται ακόμη ωραιότερη, Φουσκώνεις από περηφάνια μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή σου διαλέγοντας τις φωτογραφίες που θα δημοσιεύσεις!!!...Μα ναι είναι υπέροχες,εικόνες και λέξεις που θα συνοδέψουν την σκέψη ή την δημιουργία σου. Αχ αυτή δεν φαίνεται καλά και η άλλη είναι λίγο θολή...να τη,αυτή,αυτή αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που θέλεις να δείξεις στο κοινό σου.Και τώρα το κείμενο,λέξεις απλές που να μην κουράζουν τον αναγνώστη και να του δίνουν τις σωστές πληροφορίες για να τον βοηθήσει να μπει μέσα στο μυαλό σου...Όχι,όχι δεν ταιριάζει αυτή η έκφραση, ίσως εάν το έγραφα λίγο πιο απλά...αυτή την λέξη πως θα την κολλήσω που είναι εντυπωσιακή και μ αρέσει να την χρησιμοποιώ? χμ...ορθογραφικά λάθη...άλλη πόση ώρα να τα διορθώσεις (ειδικά αν είσαι δυσλεκτικός όπως εγώ αυτό είναι το δυσκολότερο κομμάτι στην σύνταξη μιας ανάρτησης)Σκέψεις που περνάνε από το μυαλό των blogger κάθε φορά που ανεβάζουμε μια ανάρτηση.Και δώστου να ψάχνεις άλλα blogs μην και κατηγορηθείς ότι είναι κλεμμένη η ιδέα σου...και αν δεις κάτι παρόμοιο? Να κάθεσαι μια ώρα και να σκέφτεσαι..να το ανεβασω ή όχι... Και τελικά πας την δημοσίευση...και ανεβαίνει το θέμα...και κάθε λίγο μετά κρυφοκοιτάζεις τα σχόλια και τις επισκέψεις του blog σου...Ειδικά όταν είσαι νεούδι...

Περνάει όλη αυτή η πολύωρη διαδικασία για μόνο και μια ανάρτηση.Ναι αγαπημένοι μου αναγνώστες,οι 20 γραμμές και 5  φωτογραφίες που θα δείτε στην ανάρτηση ενός blog χρειάζονται χρόνο και τις περισσότερες φορές αρκετό από τον χρόνο της ξεκούρασης ή της διασκέδασης μας. Και ώ Θεοί δεν πληρωνόμαστε όλοι γι αυτό που κάνουμε.Η απορία σου βέβαια θα είναι γιατί το κάνουμε..ο κάθε ένας για τους δικούς του λόγους και όλοι μαζί για τον ίδιο.Είναι τρόπος επικοινωνίας, είναι μια ψυχοθεραπεία, είναι ένα παράθυρο σε έναν άλλον κόσμο και γιατί απλά μας αρέσει...Αν ρωτήσεις μια blogger (μαμά με παιδιά) πόσα θέματα ανεβάζει θα σου πει ένα την εβδομάδα...ένα στις 15 μέρες ή και ένα τον μήνα...αν ρωτήσεις πόσα θέλει να ανεβάζει θα σου πει το λιγότερο 1 την ημέρα.Η ζωή μιας μαμάς είναι τόσο γεμάτη που μόνο την περηφάνια για τα βλαστάρια μας να βάλεις θα μπορέσουμε να ανεβάζουμε ένα θέμα σε κάθε ώρα που αλλάζει...

Και τι γίνεται λοιπόν?ανεβάζεις θεματάκι και ξαφνικά ανακαλύπτεις πως η ανάρτησή σου, ο κόπος σου , ο χρόνος σου έχει περάσει στα χέρια 3ου που την παρουσιάζει σαν δική τους και θεωρεί το εαυτό του έξυπνο!!!Στην καλύτερη περίπτωση θα σε αναφέρουν σε μια υπογραμμισμένη γραμμουλά στο τέλος του θέματος (όπως ακριβώς συνέβη με μένα ). Το blog mama na me less χωρίς καν να με ρωτήσει,προφανώς θεωρείσαι περιττό να πάρει την άδεια μου για να χρησιμοποιήσει δική μου ανάρτηση,την Τρίτη 10 Μαΐου κότσαρε σε facebook και blog το θεματάκι μουκαι αναφέρομαι στο θέμα μου Είμαι μαμά όπως εσύ ένα θέμα που έγραψα τον Σεπτέμβριο του 2015. .Μια ανάρτηση  που αναφέρεται σε πτυχές της προσωπικής μου ζωής και με τον τρόπο αυτό εκθέτει την προσωπική μου ζωή και με αφήνει εκτεθειμένη στα όποια σχόλια των αναγνωστών της στο οποίο κοινό δεν ερωτηθεί εάν θέλω να εκτεθώ τόσο η προσωπικότητα μου όσο και η εξωτερική μου εμφάνιση...


Και πάμε τώρα στα δικαιώματα ενός blogger όσο έψαξα βρήκα πολλά παραθυράκια που μπορώ να εκμεταλλευτώ όμως ποιο το νόημα να ξεκινήσω μια ιστορία που θα μου κοστίσει χρήμα και ο κλέφτης θα συνεχίζει να πληρώνεται από τα κλικ?Βέβαια όλοι ποντάρουν εκεί,ποιος θα τρέξει τώρα σε δικηγόρους...δεν είναι ακριβώς έτσι...υπάρχουν πολύ πιο άμεσες και πρακτικές λύσεις ,τις όποιες θα τις κρατήσω για μένα γιατί υπάρχουν και ...κλέφτες ιδεών!!!Δεν γίνεται όμως ο κάθε ανεγκέφαλος που δεν μπορεί ή δεν έχει ουσία μέσα του ώστε να προσελκύσει κοινό να αντιγράφει απλά τις αναρτήσεις ανθρώπων που ξοδεύουν χρόνο και δεν πληρώνονται γιατί ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ και αντ' αυτού κάποιοι άλλοι να κερδίζουν χρήματα.

Που ξεκινάει και που σταματάει η νομοθεσία αρχίζει και γίνεται ξεκάθαρο τώρα πια καθώς η ίδια η google αρχίζει να προστατεύει τους blogger, εδώ όμως αρχίζει και σταματάει η προσωπική ηθική του κάθε ενός.Είναι άτιμο,ανήθικο,να ιδιωτικοποιήσεις αναρτήσεις,θέματα,σκέψεις άλλων και να το παρουσιάζεις για δικά σου...είναι απλά ανήθικο..Πάρε πρώτα από όλα την άδεια του συντάκτη τόσο δύσκολο σου είναι???Όλοι παίρνουμε ιδέες από κάπου.Για παράδειγμα για μένα το pinterest είναι ο παράδεισος μου, από εκεί παίρνω ιδέες για τις κατασκευές μου τις περισσότερες φορές,Καταναλώνω χρόνο όμως και τις παρουσιάζω με τον δικό μου τρόπο όχι να κάνω μια στεγνή αντιγραφή...αυτό είναι άτιμο,ανήθικο...είναι αλητεία.Νομίζεις ότι κάνεις τι? είσαι πιο έξυπνος??τελικά δεν είσαι τίποτα και έτσι ακριβώς θα σε αντιμετωπίσω γιατί εάν εσύ ξέρεις να κρύβεσαι και εγώ έχω μάθει αυτό ακριβώς που γράφει και το κείμενο που μου έκλεψες...να υπερασπίζομαι ξεκάθαρα τον εαυτό μου...εσύ έχεις μάθει να είσαι τίμιος?

Στο μικρόκοσμο των Ελλήνων bloggers πρέπει να υπάρχει σεβασμός και συνεργασία...(κάτι που πρέπει να υπάρχει και στην κοινωνία μας βέβαια αλλά... ) και προς μεγάλη ατυχία όλων όσων παθαίνουν αμνησία όταν αφορά τις πηγές των αναρτήσεων που δανείζονται...υπάρχουμε και εμείς που το μνημονικό μας είναι άριστο...φιλάκια εις το επανιδείν!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου