Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Έλα δίπλα μου..."Τόδε τι"

Σήκωσε το βλέμμα σου και δες με να στέκω εκεί...σε κοιτάζω καθώς τα βήματά σου σε πάνε πίσω.Μην με φοβάσαι,μην φεύγεις γιατί απλά δεν σου μοιάζω..έλα δίπλα μου και κάτσε για να σου δώσω τα μάτια μου να δεις τον κόσμο. Ίσως όχι τόσο πολύχρωμο..ίσως πιο σκοτεινό μα θα τον δεις ξεχωριστό,όσο και εγώ που θέλησα να μην του μοιάζω,να μην ζήσω σε αυτόν.

Τι σε φοβίζει πιο πολύ αλήθεια...το άγνωστο,το ξένο ή ότι κρυφές επιθυμίες θα σε πνίξουν σαν βγεις από τον δρόμο που σε βάλανε;Αλήθεια σου αρέσει αυτό που βλέπεις σε σένα ή βλέπεις σε μένα όσα σιχαίνεσαι γιατί ο εαυτός σου σε τρομάζει; Είναι αλήθεια τόσο άσχημο αυτό που είμαι εγώ ή τελικά δεν αντέχεις πια αυτό που έγινες. Εγώ κοιτώ μέσα σε σένα μιαν ελπίδα,ενώ ο φόβος σου φωλιάζει σαν θα με δεις...

Μα εσύ φοβάσαι όλα όσα δεν γνωρίζεις,εσύ τρομάζεις με ότι ξένο σταθεί δίπλα σου.Ψάχνεις να βρεις την αιτία που επέλεξα να κάνω αυτό που με κάνει ευτυχισμένη...ίσως γιατί τα βράδια τριγυρνάς σε σκέψεις που δεν έχουν τελειωμό,ενώ εγώ τους δαίμονες μου κοιμίζω κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ και εγώ.Έλα δίπλα μου να δεις πώς είναι να βλέπεις τον κόσμος από την άκρη και όχι να είσαι χαμένος σε έναν πλήθος ομοίων...έλα να σου μάθω τον τρόπο να γελάς δυνατά για όσα έκανες και να μην κλαις για ότι δεν πρόλαβες...




Το κείμενο μου αυτό είναι το πρώτο από τα πολλά που εύχομαι να ακολουθήσουν...Από σήμερα η σελίδα στο facebook EARTH Poetry, Literary & Τheatrical performances Festival μου έδωσε την ευκαιρία να φιλοξενήσω τις σκέψεις μου...Νιώθω ιδιαίτερη τιμή και χαρά γι αυτό!




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου