Δευτέρα 18 Απριλίου 2016

Καλωσορίσατε στο σπιτικό μας....

Το ομολογώ...έχω θέμα με την εξώπορτα...κατά καιρούς κρεμάω διάφορα στην πόρτα...Στεφάνια που καλωσορίζουν το νέο μέλος της οικογένειάς μας( όπως έκανα και στον γιο μου)..πασχαλινά κουνελάκια,  ή και ανοιξιάτικο πλεκτό στεφάνι  ναι λοιπόν το ομολογώ...θέλω η εξώπορτα να είναι στολισμένη...θέλω όλα να είναι στολισμένα...  
 
Εδώ και καιρό έψαχνα κάτι ώστε να καλωσορίζει τους φίλους που έρχονται να μας επισκεφθούν, αν και μου αρέσει πολύ το κλασικό ταμπελάκι "οικία ....." δεν βρήκα κάτι που να πω "αυτό το θέλω"!!!!Και τι κάνεις όταν δεν βρίσκεις αυτό που θέλεις???...το κατασκευάζεις...έτσι σε μια έκρηξη δημιουργίας (επηρεασμένη και από τα Πασχαλινά στεφάνια που φτιάχναμε για το Πασχαλινό bazaar του σχολείου μας) βρήκα αυτό ακριβώς που ήθελα...Μοναδικό..κλασσικό και τόσο...εγώ!!!

Ελπίζω να σας αρέσει!!!!


Ευχαριστώ για την επίσκεψη...θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας!!!
Peloma BoQ


Τρίτη 12 Απριλίου 2016

Ημερολόγιο ταξιδιού.

Το ταξίδι στην Αμερική ήταν κάτι που το περιμέναμε και το απολαύσαμε όλοι,βέβαια λίγο περισσότερο από όλους μας το απόλαυσε η Ελένη μου,όχι μόνο γιατί καταλάβαινε πολύ περισσότερα από ότι 3 χρόνια πριν  , αλλά γιατί ήταν μια διαδικασία που την έζησε από την αρχή της. 

Ήταν ένα ταξίδι που κανονίστηκε μήνες πριν όμως όσο πλησίαζε ο καιρός η αγωνία άρχισε να χτυπάει κόκκινο. Επί καθημερινής βάσης η Ελένη ρωτούσε..."μαμά σε πόσες μέρες θα πάμε στην Αμερική"..κάθε μέρα...μα κάθε μέρα..έτσι λοιπόν σκέφτηκα να της φτιάξω το ημερολόγιο των διακοπών (στην βάπτιση του Ηλία πριν ένα χρόνο είχα κάνει το ημερολόγιο της βάπτισης,καθώς μπορεί μεν να ήταν ένα γεγονός που αφορούσε τον μικρό μου αντράκι αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έπρεπε η μικρή μου να νιώσει έξω από αυτό).

Το ημερολόγιό μας άρχισε να μετράει αντίστροφα τον χρόνο από της  7 Ιανουαρίου. Την ημέρα δηλαδή που τελειώνουν κ επίσημα οι γιορτές των Χριστουγέννων..Αφού μαζέψαμε,καπελάκια,δέντρα και στολίδια είχαμε να περιμένουμε κάτι άλλο...


Καθίσαμε με την μικρή μου λοιπόν και σχεδιάσαμε μια μια τις μέρες και τις δραστηριότητες που είχε καθημερινά...Η προϋπόθεση ήταν να μην είναι "εκείνα τα μεγαλιστικα σχέδια" αλλά να θυμίζουν πιο πολύ "παιδική χαρά" όπως μου είπε..."θα σου δείξω εγώ μαμά πως γίνεται"...και έγινε...Το ταξίδι μας ήταν από Ελλάδα -Νέα Υόρκη -Φλόριντα...σας παρουσιάζουμε τις 32 μέρες της αναμονής,με το πρόγραμμα των δραστηριοτήτων μας,ζωγραφική,χορός,μουσική,σχολείο...και κάπως έτσι οι μέρες πέρασαν γρήγορα...


Ευχαριστώ για την επίσκεψη...θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας!!!
Peloma BoQ

Δευτέρα 11 Απριλίου 2016

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού.

Ο διαγωνισμός της σελίδας μας σε συνεργασία με την ομάδα Mamacita's  στο facebook έλαβε τέλος.... Η νικήτρια είναι η Aggeliki Tseliou. Συγχαρητήρια Αγγελική πάντα τυχερή.


Οι συμμετοχές σας ήταν αρκετές κ σας ευχαριστώ πολύ.

Δευτέρα 4 Απριλίου 2016

Monkey Bread...δεν συγκρίνεται με τίποτα!!!

Ούτε θυμάμαι πως ακριβώς ανακάλυψα αυτήν την συνταγή...ή μου την πρότεινε η μαμά μου ή η αγαπημένη μου φίλη..Η αλήθεια είναι ότι επειδή δεν είμαι πολύ των γλυκών δεν θα κάτσω να βρω καινούριες συνταγές.Γενικότερα στην οικογένεια δεν πολύ αγαπάμε τα γλυκά, έτσι όταν φτιάχνω κάτι καινούριο, είναι γιατί μου το έχουν συστήσει με την σημείωση "πρέπει να το δοκιμάσεις"..και τελικά το δοκιμάζω...και παθαίνω την ζημιά!!!

Όπως έγινε και αυτή τη φορά.Μια συνταγή του Άκη Πετρετζίκη η οποία πραγματικά με κέρδισε. Μonkey Βread λοιπόν,δοκιμάστε το και θα τρελαθείτε...

 Τα υλικά και η εκτέλεση είναι από την σελίδα του Άκη Πετρετζίκη με την διαφορά ότι έχω αφαιρέσει την  ganache

Τα υλικά που θα χρειαστούμε:

Για τη ζύμη
  • 250 ml νερό
  • 1 μαγιά ξερή
  • 75 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
  • 60 γρ. βούτυρο
  • 1 πρέζα αλάτι
  • 1 αυγό
  • 500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Για βούτηγμα
  • 100 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
  • 60 γρ. βούτυρο λιωμένο
  • 1 κ.γ. κανέλα σκόνη
 

Εκτέλεση: 

 Ζεσταίνουμε σε ένα μπολ το βούτυρο με το νερό στο φούρνο μικροκυμάτων στα 1000 watt για 1 λεπτό.Ανακατεύουμε σε ένα μίξερ με το σύρμα για 2 λεπτά το μισό αλεύρι (2 κούπες), το αλάτι, τη μαγιά και τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το μείγμα βούτυρο - νερό προσέχοντας το νερό να μην είναι καυτό για να μη μας κάψει τη μαγιά και χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα στην αρχή. 




Στην συνέχεια, προσθέτουμε το αυγό και το υπόλοιπο αλεύρι σταδιακά και χτυπάμε για 5 λεπτά. 
Εάν η ζύμη δεν ξεκολλάει από το μίξερ προσθέτουμε λίγο ακόμα αλεύρι (1-2 κ.σ.). 

Βάζουμε αλεύρι στον πάγκο μας και κόβουμε μικρά κομμάτια από τη ζύμη και τα κάνουμε μικρά μπαλάκια (διάμετρο 2 εκ). 



Όσο περιμένουμε τη ζύμη ετοιμάζουμε το μείγμα για το βούτηγμα. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε την ζάχαρη με την κανέλα με ένα κουτάλι και σε ένα άλλο μπολ βάζουμε το βούτυρο το λιωμένο.

Περνάμε διαδοχικά τα μπαλάκια από το λιωμένο βούτυρο και στην συνέχεια από το μείγμα της ζάχαρης και της κανέλας.Γεμίζουμε μια στρογγυλή φόρμα με τρύπα στη μέση για κέικ (28 εκ) με τα μπαλάκια (σκοπός μας είναι μόλις ψηθεί το ψωμί, τα μπαλάκια να εφάπτονται). Αν η φόρμα δεν είναι αντικολλητική καλό είναι να τη βουτυρώσουμε.





Αφήνουμε σε ένα ζεστό μέρος να διπλασιαστεί  (περίπου 1 με 1:30 ώρα)

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς για 30 - 40 λεπτά.
 Αφήνουμε να κρυώσει 10 λεπτά και μετά ξεφορμάρουμε.





Είναι τόσο ζουμερό τόσο υπέροχο που ότι κ να γράψω είναι λίγο...Πρέπει να το δοκιμάσετε!!!

Ευχαριστώ για την επίσκεψη...θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας!!!
Peloma BoQ

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2016

Ταξίδι στο κέντρο της γης. part 2 "welcome to the big apple"

Δεύτερη φορά στην Νέα Υόρκη...κάθε φορά όμως είναι σαν πρώτη φορά. Το κέντρο του κόσμου, η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, το μεγάλο μήλο, η χώρα της ελευθερίας...λίγα από τα ονόματα μιας πόλης που δεν μοιάζει με καμιά άλλη...

Στο προηγούμενο θέμα είχαμε φτάσει ήδη  στο μετρό της Νεας Υόρκης  στην Times Square.  Στο σημερινό θέμα θα περπατήσουμε την παγωμένη Νέα Υόρκη...και όταν λέω παγωμένη το εννοώ...έζησα το -17°....ναι ναι ναι διάβασες πολύ καλά -17°,έμαθα πως είναι όταν φοράς παντελόνι πάνω από το παντελόνι σου!!!!Υπό το μηδέν λοιπόν αλλά αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία..Αν και το μετρό μας πηγαίνει ακριβώς στην Times Square , εμείς κάναμε μια μικρή αλλαγή στην πορεία μας για πρωινό...και που θα φάμε το πιο ωραίο πρωινό μα φυσικά στα Dunkin' Donuts. Μπαινουμε στο πρώτο Dunkin' Donuts  για ζεστό καφεδάκι και γλυκό πρωινό ...(έχω να πω ότι 20 μέρες στην Αμερική έφαγα τόσα donuts που ακόμη έχω την γέυση τους στο στόμα μου).


Φεύγουμε για στην εντυπωσιακότερη πλατεία στου κόσμου...Εδώ δεν υπάρχει κάτι να περιγράψω...δεν υπάρχει κάτι να πω...είναι ακριβώς όπως στις ταινίες.Ακόμη και με την συννεφιά,το απίθανο κρύο, ο κόσμος δεν σταματάει να φωτογραφίζετε (καθώς είναι μια πόλη που ο τουρισμός της είναι 12 μήνες τον χρόνο),να περπατάει και να ψωνίζει στην πιο μοναδική πλατεία...σας παρουσιάζω την Times Square.

 

(στην μέση της φωτογραφίας μπορείτε να διακρίνετε τον σταθμό του μετρό-είναι η τελευταία φωτογραφία στο προηγούμενο θέμα)





Μια απαραίτητη στάση στο Hard Rock Cafe με την τεράστια κιθάρα στο ταβάνι της εισόδου!!!


Γοητευμένοι από τις τεράστιες οθόνες και τα φώτα της  Times Square  ,ο επόμενος σταθμός μας είναι το Ground Zero  το σημείο δηλαδή όπου βρίσκονταν  οι Δίδυμοι Πύργοι  .Την περασμένη φορά στο ταξίδι μας στην Νέα Υόρκη το σημείο των Δίδυμων Πύργων ήταν υπό κατασκευή. Αυτή την φορά θα μπορούσαμε να θαυμάσουμε τον υψηλότερο ουρανοξύστη στην Νέα Υόρκη το One World Trade Center.

Από μακρυά κάποιος μπορεί να καταλάβει για το πόσο επιβλητικό είναι αυτό το κτίριο..Σαν ένα γυάλινο θαύμα.. Θαρρείς και δεν έχει φτιαχτεί από ανθρώπους, αλλά με έναν μαγικό τρόπο.Πλησιάζοντας στο σημείο όλα είναι διαφορετικά. Ο ενθουσιασμός του να περπατάς στην Νέα Υόρκη γίνετε ένα σφίξιμο στο στομάχι...Αμέσως το μυαλό σου σε πάει στο τι υπήρχε πριν μερικά χρόνια σε αυτό το σημείο,πόσες ζωές χάθηκαν,τον πανικό που επικράτησε την μεγάλη καταστροφή της επίθεσεις της 11ης Σεπτεμβρίου το 2001..πραγματικά σε καθηλώνει τόσο η εικόνα όσο και το συναίσθημα.



Δίπλα στον επιβλητικό ουρανοξύστη του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου  κατασκευάζετε ένα υπέροχο κτήριο σαν φτερά αγγέλων..τόσο όμορφο και όμως τόσο σκληρό.

Φτάνεις κάτω από τον Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 1  και νομίζεις ότι φτάνει μέχρι μέσα στον ουρανό. Σηκώνεις τα μάτια σου και η συννεφιά σε κάνει να νομίζεις ότι χάνεται κάπου ανάμεσα στα σύννεφα...


Στα σημεία όπου βρίσκονταν οι Δίδυμοι Πύργοι  έχουν κατασκευαστεί δυο τεράστια συντριβάνια, όπου στην μέση ακριβώς βρίσκεται μια τρύπα που πέφτει μέσα το νερό...Όπως η γη "κατάπιε" σώματα και συντρίμμια έτσι και το νερό σαν τις ζωές των θυμάτων ,πέφτει στο κενό.Γύρω από τα συντριβάνια σε κατάμαυρα μάρμαρα, είναι χαραγμένα τα ονόματα των ανθρώπων που βρίσκονταν στους Πύργους  την στιγμή της επίθεσης..είναι τόσα πολλά...μα τόσα πολλά.



Συνεχίζοντας την βόλτα μας στο Μανχάταν το επόμενο σημείο που θέλω πολύ να ξανά δω είναι  το Σέντραλ Πάρκ.. Στο περασμένο μας ταξίδι πήγαμε στον ζωολογικό κήπο του πάρκου,περπατήσαμε ένα μεγάλο του κομμάτι,ήταν τέλη άνοιξης και όλα ήταν υπέροχα.Γυρίζοντας στην Ελλάδα όμως ανακάλυψα πως μέσα στο Σεντραλ Πάρκ υπάρχει ένα μπρούτζινο άγαλμα της Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων..Δεν θα μπορούσα να μην πάω...είναι το αγαπημένο μου παραμύθι(πολλές φορές στην ζωή μου νιώθω ότι ζω μέσα σε λαγότρυπα)!!!





Η πόλη των αντιθέσεων...λίγα στενά πιο κάτω νομίζεις ότι χτυπάει η καρδιά του κόσμου και εδώ στα στενά του Μανχάταν μοιάζουν όλα ήρεμα ,ήσυχα και καθημερινά.Ο κόσμος όμως μετράει κατά χιλιάδες,αυτοκίνητα, ήχοι και λίγο πιο κάτω συναντάς τους επιβλητικά κτίρια και  ουρανοξύστες...πραγματικά δεν ξέρεις που να κοιτάξεις...








Τα κίτρινα ταξί,τα σχολικά λεωφορεία, οι θέσεις για το γυάλισμα των παπουτσιών...εικόνες που βλέπεις μόνο σε ταινίες..και τώρα που είπα ταινία,όλο και κάποια ταινία θα γυρίζεται στους δ΄ρμους του Μανχάταν!!!Αυτή την φόρα πετύχαμε τα καμαρίνια!!!




Φτάνουμε στο Σεντραλ Παρκ...Το μοναδικό ξενοδοχείο The Plaza Hotel ακριβώς μπροστά μας και απέναντι το κέντρο της τεχνολογίας..ένα γυάλινο τετράγωνο με το δαγκωμένο μήλο...Μα φυσικά μιλάω για τα κατάστημα της apple στην Νεα Υορκη...Δεν βρισκόμαστε απλά έξω από το Σεντραλ Πάρκ άλλα στην 5η Λεωφόρο..στον πιο ακριβό,πολυσύχναστο και γνωστό δρόμο του πλανήτη. Σε αυτό το ταξίδι όμως η βόλτα στα ακριβότερα μαγαζιά του κόσμου δεν με απασχολεί..ήρθα για να δω από κοντά τους ήρωες του αγαπημένου μου παραμυθιού..



 Ήμαστε μπροστά στην κύρια είσοδο του πάρκου.Πίσω μας ένα από τα επιβλητικά χρυσά αγάλματα!



Περπατάμε μέσα στο πάρκο αν και το θερμόμετρο μετράει στο μείον οι Νεοϋορκέζοι 
απολαμβάνουν την βόλτα τους..


Τι το παράξενο έχει αυτή η λιμνούλα μέσα στο πάρκο???...τίποτα αν σκεφτεί κανείς ότι είναι παγωμένη..Ένα παχύ στρώμα πάγου έχει σκεπάσει την μικρή λίμνη..
(το τσέκαρα πετώντας βελανίδια,αυτός ο πάγος δεν σπάει με τίποτα)



Η λίμνη αυτή βρίσκεται ακριβώς μπροστά στο άγαλμα για το οποίο περπάτησα μέσα στο κρύο..Υπέροχο, μοναδικό,ξεχωριστό... Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων...






Ευχαριστώ για την επίσκεψη...θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας!!!
Peloma BoQ














Blogging tips