Κουνουποπαγίδα!!!

Ήρθε και ο Μάιος...λέμε τώρα,γιατί αν δεν αποφασίσει συμβαδίσει θερμοκρασία με εποχή φοβάμαι ότι τα μπουφανάκια δεν θα φύγουν ποτέ από την ντουλάπα.Βλέπεις μια πιο γλυκιά βραδιά και λες θα καθίσω στο μπαλκόνι μου...Τα κουνούπια όμως έχουν άλλη γνώμη και κακήν κακώς μπαίνεις στο σπίτι..Και δεν είναι μόνο τα ενοχλητικά τσιμπήματα που πονάνε,τα περισσότερα από αυτά είναι και μολυσμένα και ένα μικρό τσιμπηματάκι εξελίσσετε σε πρήξιμο.Στις καλοκαιρινές μου διακοπές έψαχνα τρόπους να διώξω τα κουνούπια χωρίς να χρησιμοποιώ κάτι χημικό,κυρίως για τα παιδιά.Μια φίλη μου έδωσε την λύση και απαλλάχτηκα από τα άτιμα κουνούπια.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε:

• ένα μεγάλο πλαστικό μπουκάλι
• νερό
• ζάχαρη καστανή
• ξηρή μαγιά
• ψαλίδι

 

1.Έκοψα το μπουκάλι του νερού σε δυο σημεία.

Ώστε το επάνω κομμάτι να μπορεί να γυρίσει μέσα στο κάτω.

2.Έριξα μέσα το νερό,την ξηρή μαγιά και περίπου 2 κουταλιές της σούπας καστανή ζάχαρη.

3.Γυρίζουμε το επάνω μέρος του μπουκαλιού στο κάτω και απλά το αφήνουμε να φυλακίσει τα ενοχλητικά κουνούπια.

Η μαγιά με την ζάχαρη τραβάνε σαν μαγνήτης τα κουνούπια με φυσικά υλικά που έχουμε στο σπίτι μας και κυρίως χωρίς μυρωδιές για εμάς.

Ο κλέψας του κλέψαντος τον κλέψαντη τον κλέψαντα ο παλιο κλέψαντης οι παλιο κλεφταραίοι!!!

Θυμάστε τον μοναδικό Ντίνο Ηλιόπουλο στην ταινία "Κάτω οι κλέφτες"? Ε λοιπόν αυτό είναι το σημερινό μου θέμα, όχι η ζωή του μοναδικού και αξέχαστου ηθοποιού αλλά τα περί κλοπής ...τι γίνεται όταν κάποιος κλέβει τον κόπο σου, την σκέψη σου, τις στιγμές που αφιέρωσες για να μοιραστείς μια ιδέα με τους αναγνώστες σου και τολμώ να πω ένα κομμάτι από σένα,γιατί ναι σου καταθέτω την ψυχή μου σε κάθε μου ανάρτηση...Ποια είναι τα όρια που υπάρχουν και τελικά υπάρχουν???

Νομίζω πως πολλές blogger θα δείτε κάπου στις παρακάτω γραμμές τον εαυτό σας.Μια υπέροχη ιδέα που στην πράξη γίνεται ακόμη ωραιότερη, Φουσκώνεις από περηφάνια μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή σου διαλέγοντας τις φωτογραφίες που θα δημοσιεύσεις!!!...Μα ναι είναι υπέροχες,εικόνες και λέξεις που θα συνοδέψουν την σκέψη ή την δημιουργία σου. Αχ αυτή δεν φαίνεται καλά και η άλλη είναι λίγο θολή...να τη,αυτή,αυτή αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που θέλεις να δείξεις στο κοινό σου.Και τώρα το κείμενο,λέξεις απλές που να μην κουράζουν τον αναγνώστη και να του δίνουν τις σωστές πληροφορίες για να τον βοηθήσει να μπει μέσα στο μυαλό σου...Όχι,όχι δεν ταιριάζει αυτή η έκφραση, ίσως εάν το έγραφα λίγο πιο απλά...αυτή την λέξη πως θα την κολλήσω που είναι εντυπωσιακή και μ αρέσει να την χρησιμοποιώ? χμ...ορθογραφικά λάθη...άλλη πόση ώρα να τα διορθώσεις (ειδικά αν είσαι δυσλεκτικός όπως εγώ αυτό είναι το δυσκολότερο κομμάτι στην σύνταξη μιας ανάρτησης)Σκέψεις που περνάνε από το μυαλό των blogger κάθε φορά που ανεβάζουμε μια ανάρτηση.Και δώστου να ψάχνεις άλλα blogs μην και κατηγορηθείς ότι είναι κλεμμένη η ιδέα σου...και αν δεις κάτι παρόμοιο? Να κάθεσαι μια ώρα και να σκέφτεσαι..να το ανεβασω ή όχι... Και τελικά πας την δημοσίευση...και ανεβαίνει το θέμα...και κάθε λίγο μετά κρυφοκοιτάζεις τα σχόλια και τις επισκέψεις του blog σου...Ειδικά όταν είσαι νεούδι...

Περνάει όλη αυτή η πολύωρη διαδικασία για μόνο και μια ανάρτηση.Ναι αγαπημένοι μου αναγνώστες,οι 20 γραμμές και 5  φωτογραφίες που θα δείτε στην ανάρτηση ενός blog χρειάζονται χρόνο και τις περισσότερες φορές αρκετό από τον χρόνο της ξεκούρασης ή της διασκέδασης μας. Και ώ Θεοί δεν πληρωνόμαστε όλοι γι αυτό που κάνουμε.Η απορία σου βέβαια θα είναι γιατί το κάνουμε..ο κάθε ένας για τους δικούς του λόγους και όλοι μαζί για τον ίδιο.Είναι τρόπος επικοινωνίας, είναι μια ψυχοθεραπεία, είναι ένα παράθυρο σε έναν άλλον κόσμο και γιατί απλά μας αρέσει...Αν ρωτήσεις μια blogger (μαμά με παιδιά) πόσα θέματα ανεβάζει θα σου πει ένα την εβδομάδα...ένα στις 15 μέρες ή και ένα τον μήνα...αν ρωτήσεις πόσα θέλει να ανεβάζει θα σου πει το λιγότερο 1 την ημέρα.Η ζωή μιας μαμάς είναι τόσο γεμάτη που μόνο την περηφάνια για τα βλαστάρια μας να βάλεις θα μπορέσουμε να ανεβάζουμε ένα θέμα σε κάθε ώρα που αλλάζει...

Και τι γίνεται λοιπόν?ανεβάζεις θεματάκι και ξαφνικά ανακαλύπτεις πως η ανάρτησή σου, ο κόπος σου , ο χρόνος σου έχει περάσει στα χέρια 3ου που την παρουσιάζει σαν δική τους και θεωρεί το εαυτό του έξυπνο!!!Στην καλύτερη περίπτωση θα σε αναφέρουν σε μια υπογραμμισμένη γραμμουλά στο τέλος του θέματος (όπως ακριβώς συνέβη με μένα ). Το blog mama na me less χωρίς καν να με ρωτήσει,προφανώς θεωρείσαι περιττό να πάρει την άδεια μου για να χρησιμοποιήσει δική μου ανάρτηση,την Τρίτη 10 Μαΐου κότσαρε σε facebook και blog το θεματάκι μουκαι αναφέρομαι στο θέμα μου Είμαι μαμά όπως εσύ ένα θέμα που έγραψα τον Σεπτέμβριο του 2015. .Μια ανάρτηση  που αναφέρεται σε πτυχές της προσωπικής μου ζωής και με τον τρόπο αυτό εκθέτει την προσωπική μου ζωή και με αφήνει εκτεθειμένη στα όποια σχόλια των αναγνωστών της στο οποίο κοινό δεν ερωτηθεί εάν θέλω να εκτεθώ τόσο η προσωπικότητα μου όσο και η εξωτερική μου εμφάνιση...

Και πάμε τώρα στα δικαιώματα ενός blogger όσο έψαξα βρήκα πολλά παραθυράκια που μπορώ να εκμεταλλευτώ όμως ποιο το νόημα να ξεκινήσω μια ιστορία που θα μου κοστίσει χρήμα και ο κλέφτης θα συνεχίζει να πληρώνεται από τα κλικ?Βέβαια όλοι ποντάρουν εκεί,ποιος θα τρέξει τώρα σε δικηγόρους...δεν είναι ακριβώς έτσι...υπάρχουν πολύ πιο άμεσες και πρακτικές λύσεις ,τις όποιες θα τις κρατήσω για μένα γιατί υπάρχουν και ...κλέφτες ιδεών!!!Δεν γίνεται όμως ο κάθε ανεγκέφαλος που δεν μπορεί ή δεν έχει ουσία μέσα του ώστε να προσελκύσει κοινό να αντιγράφει απλά τις αναρτήσεις ανθρώπων που ξοδεύουν χρόνο και δεν πληρώνονται γιατί ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ και αντ' αυτού κάποιοι άλλοι να κερδίζουν χρήματα.

Που ξεκινάει και που σταματάει η νομοθεσία αρχίζει και γίνεται ξεκάθαρο τώρα πια καθώς η ίδια η google αρχίζει να προστατεύει τους blogger, εδώ όμως αρχίζει και σταματάει η προσωπική ηθική του κάθε ενός.Είναι άτιμο,ανήθικο,να ιδιωτικοποιήσεις αναρτήσεις,θέματα,σκέψεις άλλων και να το παρουσιάζεις για δικά σου...είναι απλά ανήθικο..Πάρε πρώτα από όλα την άδεια του συντάκτη τόσο δύσκολο σου είναι???Όλοι παίρνουμε ιδέες από κάπου.Για παράδειγμα για μένα το pinterest είναι ο παράδεισος μου, από εκεί παίρνω ιδέες για τις κατασκευές μου τις περισσότερες φορές,Καταναλώνω χρόνο όμως και τις παρουσιάζω με τον δικό μου τρόπο όχι να κάνω μια στεγνή αντιγραφή...αυτό είναι άτιμο,ανήθικο...είναι αλητεία.Νομίζεις ότι κάνεις τι? είσαι πιο έξυπνος??τελικά δεν είσαι τίποτα και έτσι ακριβώς θα σε αντιμετωπίσω γιατί εάν εσύ ξέρεις να κρύβεσαι και εγώ έχω μάθει αυτό ακριβώς που γράφει και το κείμενο που μου έκλεψες...να υπερασπίζομαι ξεκάθαρα τον εαυτό μου...εσύ έχεις μάθει να είσαι τίμιος?

Στο μικρόκοσμο των Ελλήνων bloggers πρέπει να υπάρχει σεβασμός και συνεργασία...(κάτι που πρέπει να υπάρχει και στην κοινωνία μας βέβαια αλλά... ) και προς μεγάλη ατυχία όλων όσων παθαίνουν αμνησία όταν αφορά τις πηγές των αναρτήσεων που δανείζονται...υπάρχουμε και εμείς που το μνημονικό μας είναι άριστο...φιλάκια εις το επανιδείν!!!

Ένα τραπέζι για το σαλόνι.

Πόσο υπέροχο είναι να μπορείς να πραγματοποιείς αυτό που σκέφτεσαι!!!!Για αρκετό καιρό στο σαλόνι μας υπήρχε ένα τεράστιο τραπέζι σαλονιού..και όταν λέμε τεράστιο....τεράστιο. Τετράγωνο,μεγάλο και βαρύ,εντελώς άβολο για το μικρό μου σαλονάκι. Σκεπτόμουν να το κόψω,να το βάψω,να το φέρω στα μέτρα μου βρε παιδί μου...Βασικό μου πρόβλημά όμως που δεν είχα τον απαραίτητο χώρο για να το κάνω...(όχι ότι θα μου γλιτώσει...θα το κάνω...καλοκαιράκι έρχεται)...Η αμέσως επόμενη,εύκολη και προπάντων καθαρή λύση ήταν η ανανέωση ενός άλλου τραπεζίου. Το θέμα δηλαδή ήταν ότι είχα μια συγκεκριμένη ιδέα στο μυαλό μου που τα γινόταν πράξη με οποιοδήποτε τρόπο!!!

Το θύμα μου???ένα από τα κλασσικά τραπέζια σαλονιού του IKEA...

Απαραίτητα υλικά :

• ένα σφυράκι
• καρφάκια επίπλων
• ύφασμα
• κορδέλα λινάτσας για τα πόδια
• τραπέζι
 



Φυσικά τον μεγαλύτερο ρόλο τον έπαιξε ο μικρός μου βοηθός.





Αυτό είναι το γνωστό τραπέζι σαλονιού του ΙΚΕΑ 





Το ύφασμα που επέλεξα είναι από το αγαπημένο μου κατάστημα υφασμάτων  Σκουτέλης  .
Από την μια πλευρά είναι αδιάβροχο και έτσι δεν μπορεί να περάσει κάτι ώστε να καταστρέψει το τραπέζι.





Μέτρησα και έκοψα το ύφασμα σύμφωνα με την επιφάνεια του τραπεζίου 
υπολογίζοντας και τα πλαϊνά 
Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα....απλά κάρφωσα τα καρφάκια γύρω-γύρω...
Τέλος τύλιξα την κορδέλα λινάτσας στα πόδια...

Μια μπλούζα σαν καινούρια...

Όταν ασχολείσαι με κατασκευές,κόλες και σιλικόνες σίγουρα δεν μπορείς να είσαι ντυμένη λες και πηγαίνεις για απογευματινό τσάι αλλά ούτε και να φοράς και τις πιζάμες σου. Κακά τα ψέματα βασική προϋπόθεση όταν ξεκινάς τις δημιουργίες σου είναι να φοράς "ρούχα εργασίας"...αλλιώς θα την πατήσεις όπως εγώ!!!

Φοράω που λες το άσπρο μπλουζάκι μου χωρίς να έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόγραμμα για να φτιάξω κάτι...και τσουπ μου έρχεται η ιδέα...Βγάζω κόλλες ,νερά,κλωστές και ξεκινάω...αφού λοιπόν τελειώνω την υπερτέλεια δημιουργία μου....(και αναφέρομαι σε αυτήν) και κάθομαι να την καμαρώσω...ανακαλύπτω πως το άσπρο μπλουζάκι που φορούσα έγινε πουά από τις πιτσιλιές. Σιγά μωρέ (λέω μέσα μου) πρώτη φορά είναι?με την διαδικασία πλυντήριο- στεγνωτήριο θα εξαφανιστούν τα πάντα όλα!!!....."ναι καλά" έλεγαν οι πιτσιλιές στην μπλουζίτσα μου. Πλύθηκε...ξανά πλύθηκε αλλά δεν άλλαξε τίποτα....οι πιτσιλιές μείναν εκεί.

Και κάπως έτσι..ως ζωγράφος και λάτρης της επαναχρησιμοποίησης των αντικειμένων σκέφτηκα να εκμεταλλευτώ τις πιτσιλιές!..δεν θέλετε να φύγετε???

ε λοιπόν θα γίνεται κ μόδα...έτσι λοιπόν αγόρασα χρώμα για ζωγραφική υφασμάτων,

βγήκα στην αυλή και...

Άρχισε ο πόλεμος.....

Οι οδηγίες για τα χρώματα υφασμάτων βρίσκονται επάνω στη συσκευασία και ίσως διαφέρουν από εταιρία σε εταιρία.Στο συγκεκριμένο αφού έριξα το χρώμα 

(μην επιχειρήσετε κάτι τέτοιο μέσα στο σπίτι γιατί δεν ξέρετε που μπορεί να λερώσει το χρώμα)

..άπλωσα την μπλούζα και την άφησα να στεγνώσει.

 

Στην συνέχεια αφού στέγνωσε την σιδέρωσα (όπως έλεγαν και οι οδηγίες ) 

και την ξανά έπλυνα την επόμενη μέρα.

 Τώρα αν πω ότι η συγκεκριμένη δεν είναι η αγαπημένη μου μπλούζα θα πω ψέματα!!!

 

Κουλούρια Θεσσαλονίκης.

Τέλος τα αρνιά, τα κατσίκια, τα τσουρέκια,τα αυγά και το άπειρο φαγητό...Το Πάσχα έφυγε και σίγα σιγά πρέπει να μπαίνουμε στους κανονικούς διατροφικούς μας ρυθμούς....(εγώ προσωπικά εύχομαι την ποσότητα τσουρεκιών που έφαγα να την πάρω σε ύψος)!!!

Δεν πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος που δεν του αρέσουν τα κουλούρια Θεσσαλονίκης.Ξεροψημένα και τραγανά ή μαλακά και αφράτα..Η γέυση τους μοναδική σαν υπέροχο πρωινό με φρέσκο βούτυρο ή μαρμελάδα αλλά κ σαν δεκατιανό με τυράκι ή κασέρι...Μην το σκέφτεσαι καθόλου..τα κουλούρια Θεσσαλονίκης είναι ακόμη ένας λόγος που η πόλη αυτή υπάρχει για να την ερωτεύεσαι.

Στην σημερινή ανάρτηση θα φτιάξουμε κουλούρια Θεσσαλονίκης!!!  Έχω δοκιμάσει άπειρες συνταγές για κουλούρια αυτή όμως είναι η πιο εύκολη,γρήγορη και πετυχημένη  συνταγή για τα πιο νόστιμα κουλούρια Θεσσαλονίκης.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε:

1 κιλό αλεύρι.
500γρ χλιαρό νερό
80γρ ζάχαρη
30γρ μαγιά νωπή ή 2 φακελάκια ξηρή
100γρ λάδι
1 κουταλιά της σούπας
Σουσάμι

Εκτέλεση:

 Μέσα στο χλιαρό νερό διαλύουμε την μαγιά

Μέσα σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι,το λάδι,το αλάτι και την ζάχαρη

Και τέλος το νερό με την διαλυμένη μαγιά...και ανακατεύουμε.

Αρχίζουμε να ζυμώνουμε έως ότου έχουμε μια αφράτη ζύμη που δεν θα κολλάει στα χέρια.
Αφήνουμε σε ζεστό μέρος το μπολ με την ζύμη για περίπου μισή ώρα ώστε να φουσκώσει.

Αφού η ζύμη μας έχει φουσκώσει την χωρίζουμε σε 15 κομμάτια.

(τα δικά μου κουλούρια τα θέλω αφράτα οπότε μου βγαίνουν γύρω στα 10 με 15 κομμάτια,για πιο τραγανά και ξεροψημένα χωρίζετε την ζύμη σε περισσότερα)

 

Ζυμώνοντας πλάθουμε τα κουλούρια και τα βουτάμε σε χλιαρό νερό και έπειτα μέσα σε ένα μπολάκι με το σουσάμι.

Σε ένα ταψί στρώνουμε μια λαδόκολλα και βάζουμε επάνω τα κουλούρια.

Ψήνουμε στου 180° για περίπου 40 λεπτά μέχρι να ροδίσουν (φυσικά ανάλογα τον φούρνο).

Έτοιμα τα υπέροχα κουλούρια Θεσσαλονίκης...σας υπόσχομαι ότι θα τα λετρέψετε!!!

Καλή επιτυχία!!! 

Χριστός Ανέστη.

Χριστός Ανέστη...αγάπη,ελπίδα και ηρεμία 

που τόσο πολύ χρειαζόμαστε όλοι μας τις δύσκολες αυτές εποχές που διανύουμε...

Αγαπημένοι μου φίλοι σας εύχομαι να περάσετε υπέροχα την ημέρα που Πάσχα.

Σε λίγες μέρες πάλι μαζί να μοιραστούμε κατασκευές και καινούριες ιδέες. 

Σας φιλώ...